του Γιώργου Ροδάκογλου

Δίλημμα επικρατεί σε κυβερνητικά στελέχη για την ανασκαφή της Αμφίπολης, αφού στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπάρχουν δυο διαφορετικές κατευθύνσεις. Η μια εμπεριέχει στοιχεία επιφυλακτικότητας και η άλλη ξεκάθαρες προθέσεις υποστήριξης του μνημείου.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιβεβαίωσε στους Έλληνες Ομογενείς ότι θα συνεχιστούν οι αρχαιολογικές έρευνες στον τύμβο Καστά, σύμφωνα όμως με όσους συνομίλησε, έδειξε αιφνιδιασμένος από την αποφασιστικότητα των ελλήνων της Αμερικής στο συγκεκριμένο ζήτημα. Στις κατ ιδίαν συζητήσεις με στελέχη του Απόδημου Ελληνισμού και στο αίτημα που του έθεσαν, αντιπαρέθεσε ως επιχείρημα την άποψη που υποστηρίζουν οι αμφισβητίες.

Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και οι δηλώσεις του Υπουργού Πολιτισμού Παιδείας και Θρησκευμάτων Αριστείδη Μπαλτά. «Ναι μεν.. αλλά». Όλα αυτά βέβαια πριν την παρουσίαση των νέων ευρημάτων της Κατερίνας Περιστέρη και του Μιχάλη Λεφαντζή που αποδίδουν το μεγαλοπρεπές μνημείο στον Ηφαιστίωνα και τεκμηριώνουν τη χρονολόγηση του στο τελευταίο τέταρτο του 4ουπχ αιώνα.

Ο προβληματισμός των κυβερνητικών στελεχών έγκειται στο γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εγκλωβίστηκε στις απόψεις ορισμένων αρχαιολόγων, τις οποίες έκανε σημαία, ενώ ως κυβέρνηση είναι αναγκασμένος τώρα να υπεραμυνθεί ακόμη και με τον κίνδυνο να εκτεθεί ανεπανόρθωτα. Στο κυβερνητικό σχήμα όμως συμμετέχουν και οι ΑΝΕΛ που διαχώρισαν ήδη τη θέση τους ως προς την «πολιτική ισοπέδωσης» του τύμβου Καστά.

Οι αρχαιολόγοι που εξακολουθούν με εμμονή να αμφισβητούν την ανασκαφή της Αμφίπολης δεν είναι άλλοι από αυτούς που διατύπωναν την άποψη περί Ρωμαϊκού οικοδομήματος και το 2014. Η αντιπαράθεση αυτή τότε, μπορεί να εξυπηρετούσε την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και ίσως μέχρι πρώτινος. ‘Ομως τώρα τα δεδομένα άλλαξαν και φέρνουν τα «πάνω κάτω» γι αυτούς.

Οι νέες ανακαλύψεις από μόνες τους διαψεύδουν τους αυθαίρετους ισχυρισμούς μιας παρέας επιστημόνων που σημειωτέον, δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τον τύμβο Καστά.

Ο φανατισμός τους όμως να σχολιάζουν ως αυθεντίες και εξ αποστάσεως, τα πάντα, ξεπερνάει κάθε όριο , παρά το γεγονός ότι τα νέα ευρήματα είναι αποτέλεσμα ερευνών και μελέτης των ανασκαφέων.

Η επινόηση των συνεχιζόμενων επιθέσεων θέτει πλέον θέμα επιστημονικής δεοντολογίας για τον ίδιο το ΣΕΑ αφού το πεδίο αντιπαράθεσης δεν γίνεται σε επιστημονικό επίπεδο, αλλά μεταφέρθηκε με τη μορφή μονόπλευρης κόντρας σε πεδίο ανακοινώσεων και στη διατύπωση απόψεων με μορφή αρθρογραφίας.

Και ενώ η ανασκαφή στον τύμβο Καστά δείχνει ότι έχει από μόνη της την κινητήρια δύναμη να προδιαγράψει μια λαμπερή συνέχεια, θα περίμενε κανείς σύσσωμη την αρχαιολογική κοινότητα να την υποστηρίξει και να απαιτήσει τη συνέχιση της. Αντ αυτού συμβαίνει το αντίθετο. Παρατηρούμε προβληματικές συμπεριφορές, όπως τις χαρακτηρίζουν και οι ίδιοι οι αρχαιολόγοι.

Ποιος όμως τελικά είναι ο στόχος αυτής της συνεχιζόμενης κριτικής και μάλιστα όταν προσωποποιείται σε ορισμένες περιπτώσεις, αποτελεί αήθη επίθεση ; Oι ανακοινώσεις του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων προκαλούν πολλά ερωτήματα με πρώτο και κύριο, ποιος τους όρισε αυτόκλητους κριτές ; Ποιά είναι η σχέση του συγκεκριμένου θεσμικού οργάνου με το σύγχρονο και το καινοτόμο ; Πόσο τελικά υποστηρίζει τους αφανείς νέους επιστήμονες , την προσπάθεια και τον ιδρώτα που χύνουν; Αλήθεια ποιοι από τα μέλη του ΣΕΑ έχουν να επιδείξουν κάποια δική τους μεγαλύτερη αρχαιολογική ανακάλυψη; Μπορούν να ανακοινώσουν σε πόσες ανασκαφές υπάρχουν ανάλογα αδιάσειστα επιγραφικά στοιχεία;

Η τακτική αυτή λοιπόν που ακολουθείται εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα θα μπορούσε να πει κανείς, ότι μόνο την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς δεν υπερασπίζεται, αφού ουσιαστικά καταργεί την ελευθερία του λόγου κάτι που εκτιμάται ως αυταρχική πολιτική ιδεολογία που δεν συνάδει με το αριστερό ιδεώδες που δηλώνουν ορισμένοι ότι υπερασπίζονται .

Γιατί λοιπόν τα βάζουν με έναν άνθρωπο όπως η Κατερίνα Περιστέρη;

Μήπως λοιπόν όλα αυτά γίνονται, μόνο και μόνο σε μια προσπάθεια αναγνώρισης με αποδέκτη την κυβέρνηση και μήπως τελικά πρόκειται για έναν καθαρά συνδικαλιστικό πόλεμο;

Αρκετοί αρχαιολόγοι θεωρούσαν αρχικά τους ανασκαφείς της Αμφίπολης τρελούς. Στα τρία χρόνια οι απόψεις αυτές περί τρελών περιορίστηκαν στο ελάχιστο. Αυτό από μόνο του κάτι σημαίνει.

Οι εταίροι πάντως του κυβερνητικού σχήματος ΑΝΕΛ, διαχωρίστηκαν από όλα αυτά, με την υφυπουργό Μακεδονίας Θράκης Μαρία Κόλλια Τσαρουχά και τον υπουργό επικρατείας Τέρενς Κουίκ να δηλώνουν υπέρμαχοι των έως τώρα αποτελεσμάτων, κάτι που ήδη γνωρίζει και ο Αλέξης Τσίπρας .

Αδιευκρίνιστο όμως παραμένει το πως θα χειριστεί το θέμα ως πρωθυπουργός και όχι ως αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ . Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι Έλληνες είναι γνώστες όλων των λεπτομερειών του μοναδικού ακέραιου μνημείου, εκατοστό προς εκατοστό, και ότι αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις στα τελευταία 70 χρόνια που αγκαλιάστηκε και αγαπήθηκε τόσο πολύ. Αυτό στα μάτια του Ελληνικού λαού τον καθιστά όμως και υπόλογο σε ότι αφορά την εξέλιξη της.

Το ΥΠ.ΠΟ τις ημέρες αυτές περιορίστηκε στις αναμεταδόσεις δελτίων τύπου που αναγγέλλουν παλιές αποφάσεις συσκέψεων. Οι συγκεκριμένες κινήσεις μεταφράζονται ως φόβος, ανησυχία και άγχος μερικών στελεχών που δεν αντέχουν στη σκληρή πραγματικότητα. Και αυτή δεν είναι άλλη, πέραν της σκοτεινής και μίζερης πλευράς της ανασκαφής επί των ημερών τους .

Επί της οκτάμηνης θητείας μάλιστα του Νίκου Ξυδάκη χάθηκε πολύτιμος χρόνος και δεν προχώρησε τίποτα απολύτως , με το βαρύ χειμώνα να βρίσκεται προ των πυλών. Η Γ.Γ του ΥΠ.ΠΟ Μαρία Βλαζάκη που παραμένει στην ίδια θέση, ίσως να αισθάνεται αδίκως δυσμενώς κρινόμενη . Ποιος όμως να την επαινέσει, όταν τα ίδια τα ευρήματα διαψεύδουν τα όσα υποστηρίζει; Ας σκεφτούμε όμως και πόσο βαλλόμενη πρέπει να αισθάνεται η Κατερίνα Περιστέρη και η ομάδα της.

Οι επιστήμονες της Εφορία Σερρών τίμησαν τον όρκο τους, έκαναν άψογα τη δουλειά τους, και βρίσκονται και απολογούμενοι! Αλλά δυστυχώς όμως αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα με την Διεθνή κοινότητα των αρχαιολόγων να παρακολουθεί με έκπληξη την οπισθοδρόμηση και να μη μπορεί να κατανοήσει τον ευτελισμό μιας τόσο σπουδαίας ανασκαφής.

Η νέα πολιτική διοίκηση λοιπόν του ΥΠ.ΠΟ θα ήταν προτιμότερο να αλλάξει της έως τώρα σχεδιασμένη διαδικασία και να αντιμετωπίσει τον τύμβο Καστά με τη δέουσα σοβαρότητα και μακριά από τις έριδες αρχαιολόγων και τους μηχανισμούς της πολιτικής. Όσο για το νέο υπουργό Αριστείδη Μπαλτά αν θέλει να μη συσχετισθεί ο ίδιος με τις μαύρες μέρες του μνημείου ,θα πρέπει να αντιληφθεί ότι η ιστορία της Αμφίπολης είναι βαθιά ριζωμένη στις καρδιές των Ελλήνων και ίσως θα πρέπει να αποσυνδέσει το όνομα του με τη στρατηγική του παρελθόντος.

ΠΗΓΗ thousandnews.gr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Ετικέτες: ΣΕΑ ΛΕΦΑΝΤΖΗΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΗ ΒΛΑΖΑΚΗ