Τον γενικευμένο ντόρο με την Αμφίπολη -εντός και εκτός Ελλάδος- τον παρακολούθησε πέρυσι με ενδιαφέρον. Ως ανασκαφέας μιας σημαντικής τοποθεσίας αισθάνθηκε παράπονο για το γεγονός ότι όλα τα φώτα της δημοσιότητας έπεσαν πάνω στη συγκεκριμένη ανασκαφή; «Όχι, καθόλου. Μάλλον ανακούφιση ένιωσα που δεν βρισκόμουν στη θέση των ανασκαφέων.

Η ανασκαφή είναι μια αργή, συστηματική δουλειά. Ή, τουλάχιστον έτσι πρέπει να είναι. Το να δουλεύει κανείς υπό τέτοια πίεση, με τους πάντες να περιμένουν γρήγορα -και εντυπωσιακά- αποτελέσματα, πρέπει να είναι αφόρητο. Βέβαια, καταλαβαίνω τον λόγο που η υπόθεση της Αμφίπολης μεγεθύνθηκε και πήρε αυτές τις διαστάσεις: σε περίοδο κρίσης, πολλοί την εξέλαβαν ως μια ευκαιρία τόνωσης του εθνικού φρονήματος. Σε κάθε περίπτωση, υπήρχε μια θετική πλευρά, ότι το ευρύ κοινό ενδιαφέρθηκε για την αρχαιολογία.

Πιστεύω ότι τα ευρήματα των ερευνών, όταν ολοκληρωθεί η μελέτη τους, πρέπει να έχουν ως τελικό αποδέκτη την κοινωνία και να μην περιορίζονται μόνο στους στενούς κύκλους των ειδικών. Και πρέπει επίσης ο κόσμος να ξέρει πόσο ηρωικές είναι οι προσπάθειες των Ελλήνων αρχαιολόγων, ιδιαίτερα του υπουργείου Πολιτισμού, που σε μια τόσο δυσμενή συγκυρία δουλεύουν σκληρά και παραγωγικά, με αφιλοκέρδεια και φιλότιμο». Θεωρεί ότι η αρχαιολογία, η αρχαία κληρονομιά μας, γενικότερα, μπορεί να γίνει μοχλός ανάπτυξης, κυρίως μέσω του τουρισμού; «Διαφωνώ με αυτή την αντίληψη.

Η αρχαιολογία δεν είναι μόδα, ούτε θεραπαινίδα ή υποχείριο του τουρισμού. Αφορά την εθνική μας ταυτότητα, μας βοηθά ως επιστήμη να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και από πού προερχόμαστε ως λαός. Μπορεί βέβαια να συνδράμει στην τουριστική ανάπτυξη, αλλά αυτό είναι δευτερεύον όχι σκοπός». Υπάρχει και κάτι ακόμα που, αν μη τι άλλο, τον κάνει να απορεί... «Ορισμένοι επαναστατούν όταν κάποιος χορηγός εκφράζει την πρόθεσή του να προσφέρει χρήματα σε οτιδήποτε αφορά τα του πολιτισμού. Καταλαβαίνω και συμφωνώ με την ανησυχία, μήπως ο πολιτισμός γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από ιδιώτες. Αλλά και νομοθετικό πλαίσιο υφίσταται, και εποπτικοί μηχανισμοί λειτουργούν. Στην Αμερική είναι απολύτως φυσικό για μια μεγάλη εταιρεία να δώσει χρήματα σε ένα μουσείο, για να χρηματοδοτήσει π.χ. μια έκθεση, Τίποτα σατανικό δεν υπάρχει πίσω από αυτό. Στην Ελλάδα κάποιοι έχουν αναγάγει τις χορηγίες σε θέμα ιδεολογικό! Ας μπουν, επιτέλους, τα πράγματα στη σωστή διάσταση: Ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό, ουδείς το αμφισβητεί, αλλά χρειάζεται πόρους για να αναπτυχθεί. Και το πού θα αναζητηθούν αυτοί οι πόροι δεν πρέπει να είναι ταμπού».

Ο Μιχάλης Κοσμόπουλος είναι καθηγητής Αρχαιολογίας και κάτοχος της Διακεκριμένης Έδρας Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι, στο Σεντ Λιούις

Πηγή: kathimerini.grr

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ...

Ετικέτες: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ